Stijn de Visser in vorm herpakt de kampioenstitel na prachtige strijd
- Veelzijdig Zeeuws

- 7 dagen geleden
- 5 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 3 dagen geleden

Vorig jaar lukte het Stijn de Visser maar niet om de 100% score te steken. En met de toegenomen concurrentie was het ook niet gelukt om de titel in Meliskerke of Zoutelande in de wacht te slepen. Maar concurrentie kan je ook beter en scherper maken. En dat bleek, want net als in 2018, 2022, 2023 en 2024 won Stijn na de titel in Meliskerke ook het kampioenschap in Zoutelande. Hij deed dat op de mooiste manier die mogelijk is. Met 30 van de 30 ringen en na een enerverende kamp op het hoogste niveau met ringrij-maatje Bart Jobse. De kamp voor het kampioenschap was er 1 waar het massaal aanwezige publiek met volle teugen van genoot. De ring van 14 mm. bracht uiteindelijk de beslissing in het voordeel van Stijn. Toen de twee strijders in stap terug reden door de baan klonk voor beiden een daverend en terecht applaus.
Lange tijd leek ook Jos Wisse zich te gaan mengen in de titelstrijd. Maar een misser in de 27e beurt gooide voor hem roet in het eten. Desalniettemin een mooie prestatie voor hem. Sem Wisse werd vorig jaar nog compleet onbevangen kampioen. Toen gingen de 30 ringen er moeiteloos en loepzuiver op. Hoewel hij op hetzelfde paard reed en de omstandigheden perfect waren, liep het deze keer anders. Na een start met 2 missers en nog een keer 2 missers in de 12e en 13e beurt speelde hij voor de titel deze keer geen rol van betekenis. Sem behield wel zijn positie in het eerste drietal, net als Stijn uiteraard. Spannend was de strijd om positie drie in Zoutelande 1. Tussen Jos en Bart was maar 1 ring verschil, in het voordeel van Jos. Door de ene misser van Jos staan ze nu gelijk, maar omdat Bart dit jaar een ring meer heeft zal hij volgend jaar de Zandruiters weer vertegenwoordigen in de ereklas. Mooi voor de Zandruiters dat we beschikken over een groep rijders die dit niveau aan kan.
Ook waren er weer aantal jonge leden van zowel de Zandruiters als de RVM die in positieve zin opvielen door hun inzet en enthousiasme. Maar wat vooral ook opviel is het grote aantal 50-plussers op de deelnemerslijst. Maar liefst 11 van de 28 deelnemers waren de 50, soms ruimschoots gepasseerd. Zo ook Chris Provoost, voormalig Zoutelands en Meliskerks kampioen die binnenkort zijn 70e verjaardag viert. Toen hij 2 jaar geleden last kreeg van lichamelijke ongemakken zag het er naar uit dat zijn ringrijcarriere voorbij was. Des te mooier is het dan dat hij er weer bij is en tijdens deze wedstrijd ook nog eens een knappe prestatie neerzette. Hij stak 20 ringen in totaal, maar het meest opvallend waren de bekerbeurten. Na 7 beurten had hij alle ringen ingestoken en als hij de laatste ook in stak mocht hij gaan kampen om de eerste beker met de toppers uit het eerste drietal. Dat lukte helaas niet, want met een tik op het randje van de ring, bleef die laatste ring in de bus hangen. In de strijd om de bekers 4, 5, 6 en 7 won hij de 6e beker, al lag zijn voorkeur bij beker 7. Deze beker is ooit geschonken door Henk Verweij van de legendarische Sandeman Bar en al sinds 2001 in omloop. Als Chris deze had gewonnen had hij hem in eigendom gehad. Des te meer reden voor Chris om nog een paar jaar door te gaan.

De kamp om de eerste 3 bekers werd er een strijd tussen de rijders van het eerste drietal, Stijn, Bart en Sem. Bart viel als eerste af en won daarmee de 3e beker. Stijn besliste de kamp in zijn voordeel en won de eerste beker en Sem daarmee de tweede. Jos Wisse won beker 4. Isa Tournoij won de 5e beker voor Chris Provoost en Faye Matthijsse sloot de rij met de 7e beker. Omdat Isa en Faye een beker wonnen in het reguliere bekerklassement deden zij niet meer mee voor de jeugdbekers. Daardoor won de Meliskerkse Hanna Davidse tot haar eigen verrassing de jeugdbeker zonder te kampen. Ze vloog huizenhoog tijdens het jonassen.
De strijd om de 2 gastenbekers was vrijwel een herhaling van vorig jaar. Leone Nijman ging weer lange tijd gelijk op met Johnny Wisse. In de 29e beurt miste ze haar 1e ring op de bekers, net als vorig jaar. Dit keer werd ook de laatste nog gemist en moest ze daardoor nog kampen met Marco Janse. Deze kamp werd al snel beslist in het voordeel van Leone. Johnny Wisse mocht wederom de eerste gastenbeker in ontvanst nemen.
Waar de versieringsjury andere jaren altijd veel tijd nodig had om alle combinaties van dichtbij te bekijken en van cijfers te voorzien voor zowel het vlechtwerk van de manen, de staart en algemene indruk, was het dit jaar een beetje mager. Verschillende combinaties kregen een streep op hun lijstje omdat er weinig werk verzet was en bijvoorbeeld geen versiering aan het vlechtwerk in de staart was toegevoegd. Een kopgroep van 3 terechte prijswinnaars samenstellen was gelukkig geen probleem. Bij de overige rassen waren daarbij weinig verrassingen. Of het moet de eerste prijs voor Lout Vos zijn geweest die favoriet Patricia Nieuwenhuijzen verrassend voor bleef. Isa Tournoij won de 3e prijs in deze categorie. Bij de trekpaarden was het Marco Janse die de eerste prijs won en Jan Matthijsse die 2e werd. Michele Koch mocht zich ook weer opstellen, dit keer voor de 3e prijs.
Onze trouwe ringlopers Jens Duvekot en Job Wisse werden op een speciale manier in het zonnetje gezet door ze te jonassen. Jens vertelde in de middagpauze aan de tafel van de notabelen boven zijn bord kipsate dat hij de zee NET NIET kon zien! https://www.facebook.com/reel/1567132741789582
Ook werden er tijdens de wedstrijd filmopnames gemaakt door Omroep Zeeland. Deze beelden worden gebruikt voor de promotie van de uitzending op 20 augustus in Middelburg. De Omroep zal dan de complete kamp om de strijd om het Zeeuws kampioenschap live uitzenden op TV. Na het erkennen van de sport als cultureel immaterieel erfgoed ook weer een goede ontwikkeling. Onze eigen website werd tijdens deze dag ook zeer goed bekeken. Een kleine 200 bezoekers bezochten de pagina via de QR code op de schrijverswagen.
Het slotstuk van de dag was ongeveer even gedenkwaardig als het begin van de dag, alleen dan op een positieve manier. Dat was namelijk de kamp om de pollepel waar vader en zoon Johnny en Sem Wisse overbleven op de kleinste ring van 10 mm. Sem, die naar eigen zeggen voor het eerst in zijn ringrijcarriere deze ring stak in een wedstrijd, won dit duel. Maar wat mooi moet het zijn om op die manier van je zoon te verliezen. Kortom, we kijken in het jubileumjaar terug op een prachtig kampioenschap van hoog niveau met ouderwetse gezelligheid.
Binnenkort hier weer de volledige uitslag. Op de foto-pagina vind je een link naar het fotoalbum van Rianne Lous WAKZAG








Opmerkingen